Return to site

Wat is leiderschap?

Een metafoor met skiën.

door: Mireille van Bree

· Blogs

Ik mag mijzelf een van de gelukkigen noemen die al skiënd van de bergen mag genieten. Met familie of vrienden lekker actief buiten zijn en 's avonds rozig na een glas wijn lang slapen: heerlijk!

Dit jaar ervaarde ik veel parallellen tussen skiën en leiderschap. Net als mijn skies die ik steeds beter parallel kan houden door te oefenen en uit te proberen en soms te vallen. Meestal als ik het te mooi probeer te doen op een té steile helling.

Als leider kan ik veel stress ervaren als ik het te mooi probeer te doen: als het perfect moet zijn voor iedereen. Dat kan namelijk nooit: het belang van de één is vaak tegengesteld aan het belang van een ander: als ik met het tempo van mijn gezin mee ski dan hoeven zij minder op mij te wachten, maar geniet ikzelf veel minder. Het loslaten van de aanname dat zij van mij verwachten dat ik net zo snel ga als hen, is een oefening in authentiek zijn. Daarbij vinden ze het helemaal niet erg om even te wachten. Overigens is het met leiders meestal andersom en gaan zij met ideeën en beleid veel sneller dan het team dat het moet uitvoeren. Temporiseren is dus van belang.

Toch wil ik mijn gezin graag bijhouden en daarbij ga ik dan regelmatig buiten mijn comfort zone. Dat is een paar keer per dag acceptabel maar na een hard keihard skiën buiten mijn comfort zone, ben ik hélemaal uitgeput. Mijn linker ski trilde ook heel irritant hard bij een afdaling: lag dat aan mijn materiaal (lees: team) of aan mijn competentie? Ik werd er in iedere geval erg onzeker van. lk hou van heerlijk ontspannen zweven op de blauwe piste zoals je in de flow kan zijn op je werk. Maar af en toe is een beetje uitdaging een welkome afwisseling. Meestal hoef je als skiër of als leider dat niet bewust op te zoeken: plotseling sta je boven een steile rode piste met ijs en boekels en er is maar één weg: naar beneden! Soms wordt je geconfronteerd met zwaar weer: slecht zicht of veel tegenwind. Zowel op de piste als met jouw team zijn dit omstandigheden waar je mee hebt te dealen.

Ik ben mij continu bewust van mijn houding: rechtop? armen gebogen? naar voren leunend? Schouders ontspannen? En: adem ik nog wel?

Als het spannend is, dan zet ik mijn adem en mijn schouders helemaal vast: het bewust loslaten en in ontspanning vertrouwen op mijn eigen kunnen geeft een enorme kick. Ook als leider ben ik mij zo bewust mogelijk van mijn houding: meegaand, dominant, bewust wel of niet geduldig, zorgzaam of juist alleen steunend.

Als leider ervaar ik alle bovenstaande parallelle elementen van het skiën: spannend, uitdagend en voldoening gevend.

En ondertussen: blijf ademen en vooral genieten!

Hartelijke groet,

Mireille

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OK